Toen en nu
In 1909 stichtte Lize van den Broecke in de duinen bij Oostkapelle een inrichting voor “bleekneusjes”, zeeluchtbehoevende kinderen tussen 3 en 12 jaar. Vaak hadden de kinderen een beginnende tuberculose. Lize van den Broecke was schatrijk en schonk de inrichting de grond voor de bouw en een aanzienlijk vermogen. Later kreeg de inrichting de naam ‘Zeehospitium Zonneveld’.
In de jaren 60 van de vorige eeuw was tuberculose gelukkig zeldzaam geworden. Zeehospitium Zonneveld richtte zich toen op kinderen met polio of kinderen met een lichamelijke handicap door een andere oorzaak. Het werd een jeugd-revalidatie-instelling, waar de kinderen woonden en waaraan ook een school verbonden was.
In het begin van de jaren 90 werd de gezondheidszorg in Zeeland gereorganiseerd en werden de activiteiten van het Zeehospitium Zonneveld overgenomen door andere instellingen. Het oorspronkelijke kapitaal, aangevuld met vele schenkingen en erfenissen, viel vrij en bleef beschikbaar voor lichamelijk gehandicapte kinderen in Zeeland.
